Misja medyczna Uganda

Opinie na temat naszych ubrań, marka Grey´s Anatomy by Barco

W październiku 2022 roku udaliśmy się do Ugandy w Afryce na misję medyczną z GDM Community Outreach - The Good Doctors Medical Community Outreach, z.s.. Aby właściwie reprezentować naszą organizację non-profit, wybraliśmy uniformy medyczne od Medical Uniforms. Szukaliśmy wygodnego materiału, wystarczająco trwałego, oddychającego i znaleźliśmy to wszystko i wiele więcej. Wszyscy byliśmy bardzo mile zaskoczeni jakością materiału. Zarówno bluzy, jak i spodnie nosiły się praktycznie same, z niewiarygodną łatwością. Uganda leży dokładnie na równiku, więc naprawdę przydało nam się, że nasza odzież medyczna była również wystarczająco luźna i, co najważniejsze, oddychająca, idealnie dopasowując się do nas wszystkich. Wybór był naprawdę spektakularny i jestem niesamowicie zadowolony, że Medical Uniforms pomogło nam wyglądać i czuć się pewnie i komfortowo podczas naszej misji. Kiedy personel medyczny pracuje na misji takiej jak ta, ważne jest również, aby odzież była wystarczająco trwała, aby się nie dusić, krótko mówiąc, aby nie ograniczać lekarzy w ich pracy. Te uniformy spełniły wszystkie te wymagania. 

W imieniu całego zespołu GDM jeszcze raz dziękujemy. 

Nawiasem mówiąc, ugandyjskim lekarzom i pielęgniarkom również bardzo podobały się mundury i ciągle pytali, skąd je mamy. :)

Więcej o misji w Ugandzie:

Misja Uganda to pilotażowy projekt GDM Community Outreach - The Good Doctors Medical Community Outreach, z.s., założony przez dr Annę Herdovą.

W październiku (2022) zespół 4 lekarzy wyjechał na cały miesiąc do Afryki Równikowej, bezpośrednio do Ugandy. Głównym celem całego projektu było zapewnienie podstawowej opieki medycznej, zwłaszcza na biednych obszarach wiejskich kraju.

W szczególności działaliśmy w dzielnicy Luuka w pobliżu miasta Jinja. Akcja medyczna została podzielona na 3 części. Pierwsza część nazywała się Outreach, gdzie chodziliśmy po wioskach w dystrykcie, a naszym codziennym zadaniem była opieka nad rodzinami dotkniętymi pchłą piaskową - zwaną Jiggers, która powoduje chorobę zwaną tungosis.

Po zapłodnieniu samica pchły wnika w skórę żywiciela (człowieka), gdzie składa jaja. Odżywiają się one krwią żywiciela. Po złożeniu jaj samica umiera. Jaja są następnie wyrzucane na zewnątrz (zwykle na piasek), gdzie wylęgają się z nich larwy.

We wczesnych stadiach choroby dotknięte obszary, zwłaszcza na dłoniach i stopach, są bolesne i swędzące. Następnie tworzą się bardzo bolesne zmiany podskórne, które często ulegają wtórnemu zakażeniu. Upośledzony przepływ krwi i wtórna infekcja mogą następnie prowadzić do gangreny i koniecznej amputacji.

Naszym zadaniem było znalezienie takich rodzin. Pomogło nam w tym dwóch mieszkańców wioski, którzy pełnili rolę naszych przewodników. Następnie mogliśmy z zapałem zabrać się do pracy. Dotknięte obszary muszą być najpierw dokładnie umyte, zdezynfekowane, pchła/jajo usunięte skalpelem lub ostrą igłą, a rana ponownie oczyszczona jodyną. Następnie na rany nakładano wazelinę, aby zapobiec przedostawaniu się tlenu do potencjalnie przetrwałych pcheł, a tym samym ich zabiciu.

Druga część podróży koncentrowała się na testowaniu dzieci pod kątem malarii. W porozumieniu z dyrektorem lokalnej szkoły podstawowej przebadaliśmy około 70 dzieci. Około 35% z nich uzyskało wynik pozytywny. Na wszelki wypadek dzieciom podano witaminę C i tabletki odrobaczające.

Malaria to ogromny problem, nie tylko w Ugandzie. Niestety, wiele rodzin z dziećmi nie może sobie finansowo pozwolić na leczenie. Kolejnym problemem jest regularne przyjmowanie leków. Nie ma zbyt wiele współpracy ze strony rodzin pacjentów, więc często rodzice odmawiają podania leków pacjentowi.

Pod koniec naszej podróży otrzymaliśmy możliwość odbycia stażu w Whisper's Children Magical Hospital w Jinja. Whisper's jest również organizacją non-profit, która stara się uczynić opiekę medyczną bardziej dostępną, szczególnie dla pacjentów pediatrycznych i przyszłych matek. Podczas naszego stażu mogliśmy doświadczyć pracy na pediatrycznym oddziale intensywnej terapii, oddziale ratunkowym i innych oddziałach.

Kluczem do takiego stażu jest NIE porównywanie szpitali afrykańskich i europejskich. Fundamentalną różnicą jest niedostępność niektórych leków, urządzeń medycznych, środków pomocniczych (co wielokrotnie uważamy za oczywiste), a następnie afrykański lekarz staje przed zupełnie innymi diagnozami - złotym przykładem jest malaria i jej powikłania, anemia sierpowata, choroby pasożytnicze (np. Bilharcjoza) itp. Stan pacjenta często komplikuje poważne niedożywienie. Mówiąc najprościej, rzeczy muszą być traktowane tak, jak są. I musimy nauczyć się wykorzystywać wszystko, co możliwe i, co ważniejsze, dostępne, aby przynieść korzyści naszemu pacjentowi.

To wszystko i jeszcze więcej to chleb powszedni w tym magicznym szpitalu. Zobaczenie tego na własne oczy, a zwłaszcza próba pracy w takich warunkach utwierdziła nas wszystkich w przekonaniu, że nasza czeska opieka zdrowotna jest na bardzo wysokim poziomie i wcale tego nie doceniamy.